In het Oude Egypte was Edfu een nederzetting en begraafplaats al sinds 3000 jaar voor Christus, aangezien het een centrum was van de valkgod Horus van Behdet (de oude naam voor Edfu), en de hoofdplaats van de tweede nome van Opper-Egypte. In de Ptolemaische tijd werd er een tempel opgericht ter ere van Horus. De Grieken vereenzelvigden Horus met Apollo en daarom werd deze stad door de Grieken ook wel Apollinopolis Magna genoemd. Het moderne Edfu een centrum voor suikerriet en aardewerk is een vriendelijk, bezig, provinciaal stadje. Ondanks dat het een agrarisch centrum is, is de hoofdbron van inkomen het toerisme. De bazaar, waar je langs moet om bij de tempel te komen, lijkt voor iedereen wat wils te hebben. Zoals vele andere Egyptische steden vind je hier mobile telefoonwinkels en in het hart een plein met aardige café restaurants, maar ook aan de kant van de Nijl zijn tegenwoordig aardige plekjes te vinden.

In oude dagen was ook dit plaatsje net als Aswan een belangrijke handelspost en militair garnizoensplaats. Goud en olifanten waren de belangrijkste handelswaar voor die tijd. De olifanten werden gebruikt als vervoermiddel tijdens expedities.

Nu is de tempel de hoofdattractie van dit dorp. Verder is er op donderdagen een enorme koemarkt, wat aangeeft dat dit vriendelijke dorpje veel boeren als bewoners heeft. Vele Nubiers die uit hun dorpen zijn verdreven door de bouw van de Dam hebben hier een plekje gevonden. De vruchtbare grond brengt hier heerlijke maïs en suikerriet voort, waar de boeren goed van kunnen leven.

Het dorpje van Abu Simbel ligt ongeveer 280 kilometer ten zuiden van Aswan en nog maar 40 kilometer van de grens van Soedan. Het is een kleine nederzetting met een traag levenstempo. De meeste toeristen komen er niet, maar wie de rust zoekt van het meer zonder massa’s toeristen rondom de monumenten blijft een paar dagen hangen. Waar de meeste mensen voor komen, is de tempel van Ramses de 2e Uit de berg gehakt op de westelijke oever tussen 1274 en 1244 voor Christus is deze tempel toegewijd aan Ramses maar ook aan Ra-Horakhty, Amon en Ptah. Herontdekt door de Zwitserse ontdekkingsreiziger Jean Louis Burckhardt in 1813. De 4 kolossale beelden bij de ingang van de tempel lijken op gigantische wachters die het inkomende verkeer uit het zuiden angst aan moeten jagen. Alsof ze waarschuwen: Let op: de Farao is streng. Een van de beelden is zo beschadigd door ouderdom dat het bovenlichaam is gevallen. Ook na het verplaatsen van de tempel is dat zo gebleven. De beelden zijn 20 meter hoog en vergezeld door kleinere beelden van de moeder van de Farao koningin Toya, zijn vrouw Nefertari en sommige van zijn favoriete kinderen. Boven de ingang tussen de centrale kolossen in vindt men het figuur van het valkgevormde hoofd van de zonnegod Ra-Horakhty.

Binnenin de tempel zijn vele reliëfs te vinden waar men een verhaal in kan zien dat gaat over de overwinningen van de Farao. De tempel is zo herbouwd dat elk jaar op 22 februari en 22 oktober de opkomende zonnestralen boven de Nijl de tempel binnendringen tot de heilige kamer waar de beelden van Ra-Horakhty, Ramses en Amon verlicht worden. Niet die van Ptah, de god van de onderwereld. Op de oorspronkelijke plaats gebeurde dit een dag eerder.

Naast de tempel van Ramses de 2e bevindt zich de kleinere tempel van Hathor, de god van de vruchtbaarheid. Ook hier vinden we bij de ingang een aantal beelden van 10 meter hoog van Ramses en zijn vrouw Nefertari met sommige van hun vele kinderen aan hun zijde. Deze tempel is gebouwd ter ere van Nefertari. De plaats van de tempels is nog steeds magisch en is een absoluut hoogtepunt van uw reis naar Egypte. Als excursie wordt Abu Simbel altijd facultatief aangeboden. U kunt er heen vliegen of overland, wat een 4 uur durende tocht is per airconditioned minibus.